Μονοπάτι Παρνασσού

Πώς υπερβαίνουμε τις δυσκολίες βουνό

Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο ο Παρνασσός, το πανέμορφο αυτό βουνό της Στερεάς Ελλάδας, τα τελευταία 36 χρόνια έχει ανοίξει μονοπάτια στη ζωή μου.

Το πιο πρόσφατο από αυτά είναι αυτό του ορεινού τρεξίματος, λαμβάνοντας μέρος τόσο πέρσι τέτοιο καιρό, όσο και την περασμένη Κυριακή 29.4.2012 στον αγώνα ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ 2012.

Ο Παρνασσός εκτείνεται στους νομούς Βοιωτίας, Φθιώτιδας και Φωκίδας. Έχει μέγιστο ύψος 2.457 μέτρα και είναι ένα από τα υψηλότερα βουνά της Ελλάδας. Στα βορειοδυτικά ενώνεται με τη Γκιώνα, ενώ στα νότια συνδέεται με την Κίρφη. Ο Παρνασσός είναι άμεσα συνδεδεμένος με την ελληνική ιστορία και μυθολογία, κυρίως για το σπουδαιότερο μαντείο της Αρχαίας Ελλάδας που ήταν χτισμένο πάνω στα ιερά χώματά του, το Μαντείο των Δελφών.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το βουνό οφείλει το όνομά του στον ήρωα Παρνασσό, ο οποίος είχε κτίσει πάνω στο βουνό μία πόλη, η οποία καταστράφηκε από τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα. Τότε οι κάτοικοι της πόλης ακολουθώντας τις κραυγές των λύκων οδηγήθηκαν ψηλότερα στο βουνό για να γλιτώσουν από τον κατακλυσμό, όπου έχτισαν μια νέα πόλη την οποία ονόμασαν Λυκώρεια, που σημαίνει κραυγές των λύκων. Το όνομα αυτό διασώζεται μέχρι και σήμερα ελαφρώς παραλλαγμένο. Ο Παρνασσός παλαιότερα ονομαζόταν Λιάκουρα, που αποτελεί δημώδη ονομασία που συναντάται κυρίως στα κλέφτικα τραγούδια και προέρχεται από το Λυκώρεια. Επίσης, έτσι ονομάζεται η υψηλότερη κορυφή του Παρνασσού.

Την πρώτη μου επαφή με τον Παρνασσό την είχα το 1976 σε ηλικία 21 ετών, νεαρός Υπαρχηγός τότε της 1^ης Ομάδας Ναυτοπροσκόπων Παλαιού Φαλήρου, παρακολουθώντας  την 25^η  Σχολή Διακριτικού Δάσους  Κλάδου Προσκόπων που πραγματοποιήθηκε στο Προσκοπικό μας Κέντρο της Περδικόβρυσης. Η Σχολή αυτή εκτός από τις πολλές ωφέλιμες γνώσεις που μου έδωσε  μου άνοιξε ένα νέο μονοπάτι στην παιδαγωγική αξία της Προσκοπικής Κίνησης και την αξιοποίηση σύγχρονων  σκέψεων και απόψεων στην εφαρμογή του Προσκοπικού Προγράμματος. 

Στον Παρνασσό προσκοπικά έχω βρεθεί και έχω ζήσει ξεχωριστές στιγμές, πάρα πολλές φορές, είτε συμμετέχοντας ή και διευθύνοντας  Σχολές Διακριτικού Δάσους του Κλάδου Προσκόπων, είτε οργανώνοντας ως Έφορος Προσκόπων της Γ.Ε. το Πανελλήνιο Τζαμπορέτο Ενωμοταρχών το 1984 με την ευκαιρία της έναρξης του εορτασμού των 75 χρόνων του Σ.Ε.Π., είτε  ηγούμενος ως Γενικός Έφορος της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΦΙΛΙΑΣ ΕΝΩΜΟΤΑΡΧΩΝ το 1994.

Τα προσκοπικά μονοπάτια που μου άνοιξε ο Παρνασσός είναι τα ακόλουθα:

·      Της βαθύτερης γνώσης της Αποστολής του Προσκοπισμού και της αξίας της Προσκοπικής Μεθόδου στην εφαρμογή  του Προσκοπικού Προγράμματος

·      Της ανάπτυξης των οργανωτικών και ηγετικών ικανοτήτων μου

·      Της συνεργασίας και γνωριμίας με νέους ανθρώπους, καθώς και της δημιουργίας νέων φιλιών.

Όμως αυτό το βουνό δε σταμάτησε να με διδάσκει. Διανύοντας την περίοδο της ωριμότητας  στον κύκλο της ζωής μου και αναζητώντας νέες εμπειρίες και γνώσεις,  πριν δύο χρόνια μετά από μια απογοητευτική συμμετοχή (από πλευράς προσδοκώμενου χρόνου τερματισμού) στον 28^ο Κλασικό Μαραθώνιο της Αθήνας 2010 αποφάσισα να διευρύνω την αθλητική μου δραστηριότητα και εκτός των αγώνων δρόμου μεγάλων αποστάσεων (10km, Ημιμαραθώνιος & Μαραθώνιος) και να επιχειρήσω να λάβω μέρος και σε αγώνες ορεινού τρεξίματος ή βουνού (mountain running). Ξεκίνησα από αγώνες στα βουνά της Αττικής, ήτοι την Πεντέλη, τον Υμηττό και την Πάρνηθα και συνέχισα με αγώνες στο Καλλίδρομο και τον Παρνασσό.

Την Κυριακή 29.4.2012 ήταν η δεύτερη συνεχομένη χρονιά συμμετοχής στο ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ 2012.

Ο αγώνας  περιελάμβανε απόσταση συνολικού μήκους 24.200 μέτρων σε μονοπάτια, δασικούς δρόμους και ένα μικρό μέρος άσφαλτο με συνολική υψομετρική ανάβαση 1660 περίπου μέτρων. Ήταν δρόμος με σημαντικές απαιτήσεις αντοχής και εμπειρία κίνησης σε ορεινό πεδίο και σε ορισμένα σημεία απαιτούσε  την ιδιαίτερη προσοχή των αθλητών.

Το τρέξιμο στο βουνό είναι μια ξεχωριστή εμπειρία που συνδυάζει:

·      Πολύ καλή αερόβια ικανότητα, (αντοχή) καθόσον  υπάρχουν πολλές ανηφόρες και  κατηφόρες  και οι συχνές εναλλαγές τους απαιτούν την αναπνευστική προσαρμογή του αθλητή.

·      Υψηλή ικανότητα αντίληψης θέσης στο χώρο και αντανακλαστική αντίδραση για επίτευξη ισορροπίας, λόγω του ανώμαλου - και πολλές φορές ασταθούς- εδάφους. Τούτη απαιτείται να διατηρείται ακόμη και σε μεγάλη κόπωση, όταν η επιδεξιότητα και η κιναισθησία μειώνονται σημαντικά.

·      Αθλητές γυμνασμένους και σε άλλες μυϊκές ομάδες των άκρων και του κορμού, περισσότερο από τους άλλους δρομείς καθόσον το  απαιτούν απρόβλεπτες στροφές, αλλαγές πορείας, άλματα, τρέξιμο σε μαλακό έδαφος (άμμος, υγρό ή οργωμένο χώμα) και αστάθεια του εδάφους.

Όλα τα παραπάνω συνειρμικά παραπέμπουν τη σκέψη και το μυαλό μου στις σοβαρές δυσκολίες  με τις οποίες βρισκόμαστε αντιμέτωποι ιδιαίτερα τα τελευταία δύο χρόνια ως Έλληνες αλλά και ως άτομα και στο πώς με άλλο τρόπο σκέψης θα μπορέσουμε να τις υπερβούμε, να τις διέλθουμε με επιτυχία, να μη χάσουμε την ισορροπία μας και να μη μας πάρουν από κάτω.

Ο λαός μας πολλές φορές προκειμένου να χαρακτηρίσει κάποιες δυσκολίες ως σημαντικές και ενδεχομένως ανυπέρβλητες λέει ότι αυτές είναι ΒΟΥΝΟ!

Από την παράθεση όλων των προαναφερόμενων για την επίδραση του ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ στη ζωή μου, μπορώ να συνδυάσω και να συμπεράνω ότι οι «ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΒΟΥΝΟ» μπορούν, ναι μπορούν να υπερκεραστούν με:

·      Νέες γνώσεις

·      Νέες ικανότητες

·      Διαρκή ετοιμότητα και άσκηση

·      Εμμονή

Έτσι θα διευρύνουμε τους ορίζοντες μας, θα αυξήσουμε την αντοχή μας, θα ενισχύσουμε την ευελιξία μας και βεβαίως με υπομονή και αισιοδοξία  θα κατορθώσουμε να πετύχουμε το στόχο μας, να υπερβούμε τις δυσκολίες ΒΟΥΝΟ.

Πάντα υπάρχουν ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ για να μας ΟΔΗΓΟΥΝ!!!

ΧΜΛ, 2.5.2012

Ανάσταση Χριστού θεασάμενοι

Η πένθιμη ατμόσφαιρα της Μεγάλης Εβδομάδας που διανύουμε σε συνδυασμό με τις δυσμενείς και συνάμα δυσοίωνες συνθήκες στις οποίες βρίσκεται η Πατρίδα μας αλλά και κάθε Έλληνας, ενισχύουν τη διάχυτη απαισιοδοξία όλων παρά τις όποιες καλές προθέσεις ενεργοποίησης των ελάχιστων αποθεμάτων αισιοδοξίας και ελπίδας που μπορεί να διαθέτουμε.

Η Ανάσταση του Κυρίου που γιορτάζεται την Κυριακή του Πάσχα και θεωρείται η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη γιορτή του Χριστιανισμού, συμβολίζει τη θριαμβευτική νίκη της ζωής έναντι του θανάτου, του καλού έναντι του κακού και της ελπίδας έναντι της απόγνωσης.

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών,
θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασιν,
ζωήν χαρισάμενος

Ελπίδα και θετική σκέψη λοιπόν για όσο ακόμα αντέχουμε, ώστε το μήνυμα της Ανάστασης του Κυρίου να διατηρήσει ενωμένη τη ψυχή μας με τη ΖΩΗ.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

ΧΜΛ, 12.4.2012

ΗΜΕΡΑ ΣΚΕΨΕΩΣ 22.2.12

Ένας δύσκολος χρόνος φτάνει στο τέλος του. Ένας δυσκολότερος ανατέλλει… Με τις καλές στιγμές στο σακίδιο μας προχωρούμε!

Ένας ακόμα χρόνος φτάνει στο τέλος του σε λίγο. Ένας χρόνος που από την αρχή ήταν σχεδόν βέβαιο, καθόσον όπως λέει ο σοφός λαός μας «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται», ότι θα είναι από τους δυσκολότερους ίσως των τελευταίων 65 ετών.

Με κύριο χαρακτηριστικό του την αβεβαιότητα και την καθολική χρεοκοπία της αξιοπιστίας των πολιτικών της Πατρίδας μας, το 2011 όλοι γίναμε φτωχότεροι σε ελπίδες και όχι μόνο.

Στο ξεκίνημα του 2011 θεωρούσα ότι για να ξεπεράσουμε τις ήδη υπάρχουσες δυσκολίες θα έπρεπε  να ασκήσουμε και να προτάξουμε πέντε (5) βασικές  ικανότητες επιβίωσης.

Την Αισιοδοξία, την Συλλογικότητα, την Εργατικότητα, την Ειλικρίνεια και την Αποφασιστικότητα. Ικανότητες που φάνηκαν αναμφίβολα χρήσιμες αλλά ανεπαρκείς δυστυχώς για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά όλα τα εμπόδια που οι δύσκολες οικονομικές και όχι μόνο συνθήκες της Πατρίδας μας προέταξαν και προτάσσουν σχεδόν καθημερινά. Όσο και αν ήθελες τις ικανότητες αυτές να τις βάλεις στην πράξη για να προχωρήσεις, δυστυχώς η αυξανόμενη αβεβαιότητα συνδυαστικά με τις αδέξιες και αναποτελεσματικές πολιτικές ενέργειες και αποφάσεις μας βύθισαν και δυστυχώς συνεχίζουν να μας βυθίζουν όλο και περισσότερο στην αβεβαιότητα, την έλλειψη  προοπτικής και ορίζοντα.

Ευτυχώς όμως στη ζωή υπάρχουν και καλές στιγμές. Το άθροισμα αυτών των στιγμών είναι που διαμορφώνει τις καλές εμπειρίες της ζωής που αποτελούν την τροφή των ελπίδων μας και τη δύναμη να υπερνικάμε τα εμπόδια και να προχωρούμε.

Προχωρούμε λοιπόν!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ !

ΥΓΕΙΑ & ΔΥΝΑΜΗ για το 2012 !

ΧΜΛ, 24.12.2011

This Is The Time let’s get it started… 22nd World Scout Jamboree, Sweden 2011

“This is the Time”, είναι ο τίτλος και στίχος ενός τραγουδιού που πρόσφατα άκουσα από το walkman μου κάνοντας μία από τις καθιερωμένες εβδομαδιαίες running προπονήσεις προετοιμασίας για τον 29^ο Κλασικό Μαραθώνιο της Αθήνας τον προσεχή Νοέμβριο. Αυθόρμητα το μυαλό μου έκανε το συνειρμό ότι «Αυτή είναι η Φορά» που επιτέλους θα είμαι παρών σε ένα Παγκόσμιο Jamboree, και αυτό είναι το 22^ο Παγκόσμιο Προσκοπικό Τζάμπορη της Σουηδίας.

Στη ζωή και στο μυαλό κάθε προσκόπου, όταν καταλάβει τι πραγματικά σημαίνει Προσκοπισμός, γεννάται και παραμένει κυρίαρχη η ιδέα της συμμετοχής του τουλάχιστον σε ένα Παγκόσμιο Τζάμπορή. Ακόμα και αν ο ίδιος δεν το καταφέρει στο τέλος θα ήθελε το παιδί ή τα παιδιά του, εφόσον γίνουν πρόσκοποι, να το πραγματοποιήσουν.

Σε εμένα η ιδέα συμμετοχής σε ένα παγκόσμιο Jamboree γεννήθηκε αρκετά νωρίς στις αρχές της δεκαετίας του ’70 όταν ακόμα ήμουν πρόσκοπος και ο Αρχηγός μας ανακοίνωσε την πραγματοποίηση του 13^th World Scout Jamboree  - 1967, Asagiri Heights, JAPAN, με θέμα: “For Understanding”  και 23.758 συμμετέχοντες.  Βέβαια την εποχή εκείνη η οικονομική συμμετοχή για τους περισσότερους από εμάς ήταν απαγορευτική. Από την Ομάδα μας σε αυτό το Τζάμπορη είχε πάρει μέρος ένας πρόσκοπος, ο Γιώργος Κ.

Η δεύτερη φορά που βρέθηκα για τα καλά να συζητώ για ένα Jamboree ήταν με τον Αρχηγό του 11^th World Scout Jamboree – 1963, Marathon, GREECE, με θέμα: Higher and Wider” και 14.000 συμμετέχοντες. Όταν πραγματοποιήθηκε αυτό το Τζάμπορη δεν ήμουν καν ακόμα Πρόσκοπος. Ωστόσο είναι σαν να το έζησα μέσα από πολλές αφηγήσεις, αναμνήσεις, φωτογραφίες και έντυπα του Αρχηγού του Δημήτρη ΡΑΝ Αλεξάτου. Με το μεγαλείο αυτού του Τζάμπορη έκανα ως Γενικός Έφορος «όνειρα» για ένα δικό μας, κατ’ αρχήν εθνικό Τζάμπορη, γεγονός  που μετά από 38 χρόνια από το 2^ο Πανελλήνιο Προσκοπικό Τζάμπορη του Διονύσου το 1960 και 35 από το 11^ο Παγκόσμιο Προσκοπικό Jamboree του Μαραθώνα το 1963, καταφέραμε να το κάνουμε πραγματικότητα με το 3^ο Πανελλήνιο Προσκοπικό Τζάμπορη, Όλυμπος 1998. Παράλληλα αξιοποιώντας τη σημαντική θέση του Ελληνικού Προσκοπισμού στην ιστορία της Προσκοπικής Κίνησης κάναμε σκέψεις για τη διεκδίκηση ενός ακόμα Παγκοσμίου Jamboree στην Ελλάδα, αλλά με γνώμονα την ελληνική πραγματικότητα αυτό φάνταζε αδύνατο. 

Ωστόσο δεν το βάλαμε κάτω, διεκδικήσαμε  και καταφέραμε να πετύχουμε δυο σημαντικές παγκόσμιες εκδηλώσεις, την πραγματοποίηση του 36^ου Παγκοσμίου Προσκοπικού Συνεδρίου στη Θεσσαλονίκη το 2002 και του 8^ου Παγκοσμίου Φόρουμ Νέων το ίδιο έτος στο Μέτσοβο της Ηπείρου.

Όμως δεν ήταν μόνο αυτές οι φορές που έζησα στο πνεύμα και την επιθυμία να συμμετέχω κι εγώ σε ένα Παγκόσμιο Jamboree.

Ως Έφορος Προσκόπων της Γ.Ε. προετοίμασα με την Ομάδα Εργασίας του Κλάδου το Join- In Jamboree του 15^th World Scout Jamboree – 1983, Kananaskis  Country, Alberta CANADA, με θέμα: “The Spirit Lives On” και 14.752 συμμετέχοντες,  στου οποίου τον παλμό έζησαν πολλές Ομάδες της Πατρίδας μας.

Ως μέλος ΔΣ, μετέχων της αντιπροσωπίας του ΣΕΠ στο 31^ο Παγκόσμιο Προσκοπικό Συνέδριο της Μελβούρνης στην Αυστραλία, επισκέφθηκα το 16^th World Scout Jamboree - 1987 – 1988, Cataract Scout Park, New South Wales, AUSTRALIA, με θέμα: “Bringing The World Together” και 14.434 συμμετέχοντες.

Τέλος ως Γενικός Έφορος, είχα την τιμή και τη χαρά να παραδώσω την Ελληνική Σημαία, να αποχαιρετήσω και να υποδεχθώ τρεις Ελληνικές Αποστολές στα ακόλουθα Παγκόσμια Jamboree:

• 17^th World Scout Jamboree – 1991, Mt. Sorak National Park, KOREA, με θέμα: “Many Lands, One World” και 20.000 συμμετέχοντες.

• 18^th World Scout Jamboree – 1995, Flevoland (Holland), the NETHERLANDS, με θέμα: “Future Is Now” και 28.960 συμμετέχοντες. Σε αυτό το Jamboree το ΣΕΠ είχε τη μεγαλύτερη στην ιστορία του εκπροσώπηση από 190 άτομα.

• 19^th World Scout Jamboree – 1998 -1999, Picarquin, CHILE, με θέμα: “Building Peace Together” και 31.000 συμμετέχοντες.

Τώρα, This Is The Time, για τη δική μου συμμετοχή σε ένα Παγκόσμιο Προσκοπικό Τζάμπορη. Όση διεθνή εμπειρία και αν αποκόμισα 26 χρόνια τώρα, από το 1985 που για πρώτη φορά συμμετείχα σε διεθνή προσκοπική δράση, στο 30^ο Παγκόσμιο Προσκοπικό Συνέδριο, στο Μόναχο της Γερμανίας με τη σχεδόν συνεχή παρουσία μου σε Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Συνέδρια, στις Παγκόσμιες Επιτροπές Εκπαίδευσης και Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού, σε Διεθνή Συμπόσια και Συναντήσεις μέχρι το 2005, το Παγκόσμιο Jamboree, ως δράση παραμένει η κορωνίδα της προσκοπικής εμπειρίας. Είναι ότι ονειρεύεται και θέλει να ζήσει, έστω και μια φορά, κάθε πρόσκοπος!

Ο Γενικός Έφορος και το Δ.Σ. με τίμησαν με την Αρχηγεία της Ελληνικής Αποστολής του επικείμενου 22^nd World Scout Jamboree – 2011, Rinkaby Kristianstad, SWEDEN, με θέμα: “Simply Scouting”.  Το Σ.Ε.Π συμμετέχει σε αυτό το Jamboree με μια εξίσου με αυτή της Ολλανδίας, πολυπληθή αποστολή αποτελούμενη από 191 μέλη. Με τέσσερις (4) Ομάδες των 162 ατόμων και Κεντρικό Αρχηγείο (CMT) και IST άλλα 29 άτομα, θα είμαστε εκεί στη νότια Σουηδία από 27 Ιουλίου μέχρι 7 Αυγούστου. Λιγότερο από δυο εβδομάδες μας χωρίζουν από το μεγάλο παγκόσμιο αυτό γεγονός των 38.000 προσκόπων απ’ όλο το κόσμο και όλα είναι σχεδόν έτοιμα για να ζήσουμε «Απλά Προσκοπικά – Simply Scouting» όπως θέλουν και έχουν ετοιμάσει το 22^ο Παγκόσμιο Jamboree οι Σουηδοί Πρόσκοποι.

Ας ζήσουμε, με τη βοήθεια του Θεού, τις στιγμές!!!

This Is The Time!!!

ΧΜΛ, 11.7.2011